maciek1

Partnerzy

podkarpacie
ustrzyki
izagorz-jpg
etyrawa-jpg
zarszyn
besko
lesko
zarszyn
brzozow
wbieszczadach.net
wsanok

Zostań

Zostań fotoreporterem ekomancza.pl Byłeś świadkiem zdarzenia? Masz zdjęcia, nakręciłeś film bądź napisałeś ciekawy artykuł i chcesz go opublikować? Bądź pierwszy i napisz do nas!
Kontakt z redakcją:

E-mail: redakcja@ekomancza.pl

Tel. 502 920 384
Tel. 782 795 602
 

Maniów

Maniów jest miejscowością usytuowaną na wysokości 570-590 m n.p.m., położoną w dolinie Osławy i jej wschodniego dopływu, nad którym niegdyś leżała Szczerbanówka. Wieś znajduje się na wschód od Woli Michowej, niedaleko drogi do Cisnej. Od południa sąsiaduje ze wzniesieniami Kopa, Mataragona i Szczyciska, które przedzielają główny wododział, będący źródliskowym Osławy. Na północy od Maniowa w grzbiecie Wysokiego Działu znajduje się Jaworne i Wołosań z niższą kulminacją Przysłupu nad Szczerbanówką.

Obecnie Maniów jest niewielką osadą leśną, której liczba mieszkańców sięga 40 osób. We wsi ocalało kilka łemkowskich chat, stoi kaplica rzymskokatolicka, jest przystanek kolejki leśnej i znajduje się leśnictwo.

Maniów założono na prawie wołoskim, a pozwolenia na lokację udzielił Sebastian Lubomirski, starosta sanocki w 1554 roku. Pierwsi trzej osadnicy zaczęli karczunek w 1551 roku, dziesięć lat później do Maniowa przybyło kolejnych jedenastu. W 1565 roku uprawiano na tym obszarze 9 i pół łanów kmiecych oraz 1 będący własnością kniazia. Najazd Rakoczego w 1657 roku zdewastował osadę, a ilość uprawianej ziemi spadła do pół łanu.

W okresie zaborów Maniów stał się wsią kameralną. Mieszkańcy utrzymywali się głównie z pracy w lesie. W osadzie funkcjonował młyn wodny. W 1921 roku doliczono się 68 domów i 392 mieszkańców, w których skład wchodziło 374 grekokatolików, 13 katolików i 5 osób wyznania mojżeszowego. Po akcji przymusowego wywozu ludności pochodzenia ruskiego oraz walk prowadzonych z bandami UPA, wieś opustoszała.

Zniszczona po 1944 roku trójdzielna cerkiew pod wezwaniem św. Mikołaja, wybudowana na planie podłużnym w 1841 roku stała na wzniesieniu w widłach potoków. Pozostała po niej podmurówka. Drewniana dzwonnica powstała na planie kwadratu wchodziła w obręb osi cerkwi. Na wschód od pozostałości świątyni znajduje się cmentarz ze zgrupowanymi nagrobkami porośnięty starodrzewem. Ocalała natomiast murowana kaplica z początku XX wieku, umiejscowiona blisko drogi, przy moście nad Osławą.

W latach 80 XX wieku niedaleko Maniowa rozpoczęło budowę dużego schroniska studenckiego o nazwie nieistniejącej wsi "Szczerbanówka" biuro "Almatur". Budowę jednak przerwano, a tymczasowe budynki służące za zaplecze, opuszczone, popadły w ruinę. Na niektórych mapach umieszczono widmowe schronisko. Niedawno powstała w tym miejscu chatka, której gospodarze wynajmują niedrogie noclegi.

 

Anna Twardy

www.wbieszczadach.net Bieszczadzki Portal Turystyczny

Opis na podstawie następujących książek:

-Ciupka J., Arlet J., W gminie Komańcza i okolice, Krosno 2003

-Kryciński S., Gąsiorowski A., Olszański T.A., Bieszczady. Przewodnik dla prawdziwego turysty, Pruszków 2009

-Gmina Komańcza - mapa turystyczna, (tekst) Królikowski P., Kraków 2009