maciek1

Partnerzy

podkarpacie
ustrzyki
izagorz-jpg
etyrawa-jpg
zarszyn
besko
lesko
zarszyn
brzozow
wbieszczadach.net
wsanok

Zostań

Zostań fotoreporterem ekomancza.pl Byłeś świadkiem zdarzenia? Masz zdjęcia, nakręciłeś film bądź napisałeś ciekawy artykuł i chcesz go opublikować? Bądź pierwszy i napisz do nas!
Kontakt z redakcją:

E-mail: redakcja@ekomancza.pl

Tel. 502 920 384
Tel. 782 795 602
 

Dołżyca

Dołżyca jest niewielką osadą, leżącą w dolinie o tej samej nazwie, na wysokości 570 m n.p.m., na południowy zachód od Komańczy. Od południa sąsiaduje z Kowalówką (616 m n.p.m.), od północy z Majkowskim Wierchem (617 m n.p.m.) i Mogiłą (608 m n.p.m.), a od wschodu z Cisną. Na południowym zachodzie przebiega grzbiet głównego wododziału granicznego, ze wzniesieniem Grab Średni (822 m n.p.m.).

Nazwa Dołżyca oznacza "długą wieś lub dolinę", a wywodzi się od potoku Dolczicza, prawego dopływu potoku Barbarka. Została założona na gruntach Komańczy w 1548 roku. Założycielem osady był Maksymilian Komaniecki, który uzyskawszy pozwolenie od starosty sanockiego, Piotra Zborowskiego, lokował ją na prawie wołoskim, na surowym korzeniu.

Dołżycę zamieszkiwali Łemkowie, Cyganie, Polacy i Żydzi. Ludność miejscowa trudniła się wyrobem gontów, krosien tkackich, podstaw do żaren, kołowrotków i utrzymywała się z pracy w lesie. Cyganie zajmowali się kotlarstwem, kowalstwem, muzykowaniem i leczeniem bydła. Przed II wojną światową Dołżycę zamieszkiwało około 700 osób. Ocalałych w wojennej pożodze wysiedlono do ZSRR i Ziem Odzyskanych w latach 1945-1946. Niektórzy powrócili po 1956 roku.

Pierwszą drewnianą cerkiew filialną pod wezwaniem św. Michała Archanioła wzniesiono w 1840 roku. Antoni Bogdański wykonywał w niej prace malarskie w latach 1870 i 1880. Świątynię zniszczono po 1944 roku. Nie pozostał po cerkwi żaden ślad. Jedynie na cmentarzu, przy świątyni ocalało kilka nagrobków.

We wsi zachowało się kilka łemkowskich domów, krzyż i kapliczka. Znajduje się tutaj też kościół filialny pod wezwaniem bł. E. Bojanowskiego.

Pomiędzy Dołżycą, a Komańczą na potoku, wznosi się kaskada wodna, którą uznano za pomnik przyrody nieożywionej.

Turyści lubiący spędzać czas na łonie natury, mogą rozbić swoje namioty na polu namiotowym zwanym "Zacisze", a ci preferujący spanie pod dachem, mogą zatrzymać się w schronisku turystycznym "Pantałyk".

Anna Twardy

www.wbieszczadach.net Bieszczadzki Portal Turystyczny

Opis na podstawie następujących książek:

-Ciupka J., Arlet J., W gminie Komańcza i okolice, Krosno 2003

-Gmina Komańcza - mapa turystyczna, (tekst) Królikowski P., Kraków 2009