maciek1

Partnerzy

podkarpacie
ustrzyki
izagorz-jpg
etyrawa-jpg
zarszyn
besko
lesko
zarszyn
brzozow
wbieszczadach.net
wsanok

Zostań

Zostań fotoreporterem ekomancza.pl Byłeś świadkiem zdarzenia? Masz zdjęcia, nakręciłeś film bądź napisałeś ciekawy artykuł i chcesz go opublikować? Bądź pierwszy i napisz do nas!
Kontakt z redakcją:

E-mail: redakcja@ekomancza.pl

Tel. 502 920 384
Tel. 782 795 602
 

Mików

Mików to miejscowość położona nad potokiem Mikowym, na wysokości 520 m n.p.m. Starosta sanocki, Mikołaj Cikowski lokował ją w 1559 roku na prawie wołoskim. Była to wieś królewska.

Nazwa miejscowości wywodzi się od imienia Mikołaj.

W 1616 roku we wsi uprawiano ziemię o powierzchni 4 i pół łana. Mikowej nie ominęły wojska Rakoczego w 1657 roku, które spowodowały całkowite wyludnienie wsi. Ocalała tylko jedna rodzina kniazia. Po rozbiorach Polski miejscowość znalazła się pod panowaniem austriackim. W XIX wieku rząd austriacki sprzedał wieś prywatnemu właścicielowi.

W czasach I wojny światowej w okolicach Mikowa toczyły się krwawe walki pomiędzy Austriakami, a Rosjanami. W 1915 roku po przejściu frontu we wsi zatrzymał się oddział austriacki.

Według spisu z 1921 roku w Mikowie mieszkało 299 osób, w tym 285 grekokatolików i 14 Żydów. Wieś liczyła wtedy 47 domów. Po 1945 roku wszystkich mieszkańców wysiedlono do ZSRR. Pod koniec XX wieku mieszkało w Mikowie około 70 osób.

W dwudziestoleciu międzywojennym w miejscowości działał młyn wodny. W latach 30. XX wieku wybudowano prywatną linię kolejki leśnej łączącą Mików z Rzepedzią. Właścicielem kolejki była rodzina Potockich z Rymanowa. Z kolei w 1959 roku do użytku oddano odcinek kolejki wąskotorowej Rzepedź-Smolnik, który przebiegał przez Mików. Nowa trasa łączyła się z nowo wybudowanymi Zakładami Przemysłu Drzewnego w Rzepedzi. W 1964 roku poprowadzono linię w górę potoku Mikowego. Linię zlikwidowano w latach 70. XX wieku.

W latach 1944-1945 wieś znalazła się pod kontrolą banderowców.

Od 1958 do 1965 roku w Mikowie istniała osada leśna, którą stworzyły hufce OHP pod komendą J. Czarnieckiego, a następnie W. Grochali. Pod koniec XX wieku na obszarze wsi wypasano bydło.

W Mikowie znajdowała się drewniana greckokatolicka cerkiew pod wezwaniem św. Michała z 1784 roku. Świątynia uległa zniszczeniu po 1945 roku. Na początku XXI wieku w miejscu po cerkwi można było jeszcze odnaleźć resztki cmentarza oraz kompleks starodrzew, które otaczały świątynię.

 

Anna Twardy

Na podstawie:

Darmochwał T., „Bieszczady. Przewodnik”, Białystok 2001,

Ciupka J., Arlet J., „W Gminie Komańcza”, Krosno 1999,

Michalak J., „W dorzeczu Osławy. Komańcza, Zagórz i okolice”, Krosno 1997.